Osasunaren Mundu Erakundearen (OMEren) Batzordeak gizarte-konexioari buruz egindako txosten
hau gizarte-osasunari buruzkoa da; izan ere, gure osasun orokorraren funtsezko osagaia da. Gizarte-osasunaren funtsa gizarte-konexioa da; hau da, besteekin zer-nolako harremanak eta interakzioak ditugun, eta horrek eragin sakona du.

Txosten horretan, Lotura Sozialari buruzko OMEren Batzordeak osasunaren dimentsio sozialari heltzen dio lehen aldiz modu integralean, ongizate fisiko eta mentalarekin batera duen zeregin erabakigarria aldarrikatuz. Argitalpen hau gero eta handiagoa den baina gutxiesten den arazo bati erantzuteko sortu da: deskonexio soziala, batez ere bakardadean eta isolamendu sozialean agertzen dena, gutxi gorabehera munduko sei pertsonatik bati eragiten dioten fenomenoak, osasun indibidual eta kolektiborako ondorio larriekin lotzen direnak.

Osasunaren Mundu Erakundearen "Munduko osasunerako gizarte-konexioa sustatzea" dokumentuak azpimarratzen du gizarte-konexioak garrantzi kritikoa duela osasunaren funtsezko gako gisa, ohartarazten baitu bakardadea eta gizarte-isolamendua osasun publikoko arazo globalak bihurtu direla, tabakismoaren edo obesitatearen pareko inpaktuarekin, eta zenbait talderi modu desberdinean eragiten dietela, osasun-arloko ekitaterik ezak sakonduz. Hori dela eta, gizarte-loturak indartzeko ingurune egokiak sustatzen dituzten politika publikoetan, osasun-zerbitzuetan eta komunitateetan ekintzak integratzeko deia egiten du, ongizatea hobetzeko eta ekitatezko berreskurapen jasangarri baterantz aurrera egiteko funtsezko inbertsio gisa.

Gizarte-isolamendua gero eta arazo handiagoa da, eta mundu osoko milioika pertsonari eragiten die.
Ikerketek erakutsi dute bakardadeak ongizate emozionalean eragiteaz gain, osasun fisikoan ere ondorio larriak dituela. Diabetesa, kardiopatiak eta garuneko hodietako arazoak bezalako gaixotasun kronikoen arriskua handitzen du, sistema immunologikoari eragiteaz gain. Pertsona adinduen kasuan, gizarteinterakziorik ezak narriadura kognitiboa eta gaixotasun
neurodegeneratiboen agerpena bizkortu ditzake.

Isolamendu sozialak eta bakardadeak erronka garrantzitsuak planteatzen dituzte norbanakoaren ongizaterako eta osasun publikorako. Adimen Artifizialeko (AA) elkarrizketa eragileak etorkizun handiko tresna gisa sortu dira isolamendu sozialari heltzeko, bakartutako pertsonei laguntza pertsonalizatua eta konpainia emanez. Azterlan honen helburua da AAko elkarrizketa eragileek bakartutako pertsonei laguntza eta arreta soziala emateko duten zeregina ikertzea.

Bakardadea handitzen ari da Erresuma Batuan. Estatistika Bulego Nazionalak jakinarazi du Britainia Handian helduen % 8k bakarrik sentitzen direla maiz edo beti. Gizartean eragin negatiboak izatearen kezkarekin batera, bakardadearen eta osasunaren arteko loturekiko interesa areagotu da. OMEren Gizarte Konexioko Batzordeak eta AEBko Zirujau Nagusiak bakardadea osasun publikoaren lehentasuntzat hartzea eskatu dute publikoki.

Ikerketa honen helburua izan da dementzia duten pertsonen bizi-itxaropenean ingurune sozialaren babesak duen rola aztertzea, banakoaren ohiko aurreikusle demografiko eta klinikoetatik harago, gehienez 8 urteko epean.

Dementzia duten pertsona gehienek osasun-arazo anitz izaten dituzte. Ikerketa honek honako hauek aztertzen ditu: (1) dementzia duten pertsonek dituzten osasun-egoeren kopurua eta mota, oro har, eta adinaren, sexuaren, dementzia motaren eta kognizioaren arabera; (2) osasun-egoeren kopuruan bi urteko epean izandako aldaketa; eta (3) denborarekin, hasierako osasun-egoeren kopurua isolamendu sozialarekin, bakardadearekin, bizi-kalitatearekin eta ongizatearekin erlazionatuta dagoen ala ez.