Bakardadea gero eta gehiago aitortzen da osasun publikoko arazo kritiko gisa, eta bizi-ziklo osoan zehar hura murrizteko esku-hartzeen eraginkortasunari buruzko ebidentzia gero eta handiagoa dago. Aurrez erregistratutako berrikuspen sistematiko eta metaanalisi honek bakardadea murrizteko esku-hartzeen eraginkortasuna ebaluatu zuten. Berrikuspen sistematikoak 312 ikerketa identifikatu zituen. Metaanalisian 280 ikerketa sartu ziren (epe laburreko ondorioei buruzko 273 ikerketa; epe luzeko ondorioei buruzko 72 ikerketa).

Gizarte-loturek —besteekin harremanetan jartzeko eta partekatzeko dugun moduak— eragin sakona dute gure osasunean, enplegurako aukeretan, hezkuntzan eta bizitza publikoan parte hartzean. ELGAren txosten berriak How’s Life? txosteneko aurkikuntzetan oinarrituta, ikuspegi zabal eta zehatza eskaintzen du estatu kideetako pertsonek nola sortzen dituzten harremanak aztertzeko, eta zergatik bihurtu den dimentsio hau gero eta lehentasun handiagokoa politika publikoentzat. Ikerketa honek, datu ofizial ugariren konbinazioan oinarrituta, gizarte-harremanen kalitatea eta kantitatea alderatzen ditu biztanleria-talde desberdinen artean, eta denboran zehar nola aldatu diren behatzen du.

Osasunaren Mundu Erakundearen (OMEren) Batzordeak gizarte-konexioari buruz egindako txosten
hau gizarte-osasunari buruzkoa da; izan ere, gure osasun orokorraren funtsezko osagaia da. Gizarte-osasunaren funtsa gizarte-konexioa da; hau da, besteekin zer-nolako harremanak eta interakzioak ditugun, eta horrek eragin sakona du.

Txosten horretan, Lotura Sozialari buruzko OMEren Batzordeak osasunaren dimentsio sozialari heltzen dio lehen aldiz modu integralean, ongizate fisiko eta mentalarekin batera duen zeregin erabakigarria aldarrikatuz. Argitalpen hau gero eta handiagoa den baina gutxiesten den arazo bati erantzuteko sortu da: deskonexio soziala, batez ere bakardadean eta isolamendu sozialean agertzen dena, gutxi gorabehera munduko sei pertsonatik bati eragiten dioten fenomenoak, osasun indibidual eta kolektiborako ondorio larriekin lotzen direnak.

Osasunaren Mundu Erakundearen "Munduko osasunerako gizarte-konexioa sustatzea" dokumentuak azpimarratzen du gizarte-konexioak garrantzi kritikoa duela osasunaren funtsezko gako gisa, ohartarazten baitu bakardadea eta gizarte-isolamendua osasun publikoko arazo globalak bihurtu direla, tabakismoaren edo obesitatearen pareko inpaktuarekin, eta zenbait talderi modu desberdinean eragiten dietela, osasun-arloko ekitaterik ezak sakonduz. Hori dela eta, gizarte-loturak indartzeko ingurune egokiak sustatzen dituzten politika publikoetan, osasun-zerbitzuetan eta komunitateetan ekintzak integratzeko deia egiten du, ongizatea hobetzeko eta ekitatezko berreskurapen jasangarri baterantz aurrera egiteko funtsezko inbertsio gisa.

Gizarte-isolamendua gero eta arazo handiagoa da, eta mundu osoko milioika pertsonari eragiten die.
Ikerketek erakutsi dute bakardadeak ongizate emozionalean eragiteaz gain, osasun fisikoan ere ondorio larriak dituela. Diabetesa, kardiopatiak eta garuneko hodietako arazoak bezalako gaixotasun kronikoen arriskua handitzen du, sistema immunologikoari eragiteaz gain. Pertsona adinduen kasuan, gizarteinterakziorik ezak narriadura kognitiboa eta gaixotasun
neurodegeneratiboen agerpena bizkortu ditzake.

Isolamendu sozialak eta bakardadeak erronka garrantzitsuak planteatzen dituzte norbanakoaren ongizaterako eta osasun publikorako. Adimen Artifizialeko (AA) elkarrizketa eragileak etorkizun handiko tresna gisa sortu dira isolamendu sozialari heltzeko, bakartutako pertsonei laguntza pertsonalizatua eta konpainia emanez. Azterlan honen helburua da AAko elkarrizketa eragileek bakartutako pertsonei laguntza eta arreta soziala emateko duten zeregina ikertzea.

Bakardadea handitzen ari da Erresuma Batuan. Estatistika Bulego Nazionalak jakinarazi du Britainia Handian helduen % 8k bakarrik sentitzen direla maiz edo beti. Gizartean eragin negatiboak izatearen kezkarekin batera, bakardadearen eta osasunaren arteko loturekiko interesa areagotu da. OMEren Gizarte Konexioko Batzordeak eta AEBko Zirujau Nagusiak bakardadea osasun publikoaren lehentasuntzat hartzea eskatu dute publikoki.

Bakardadea, askotan 'XXI. mendeko epidemia' bezala aipatzen dena, osasun publikoaren kezka larri bihurtu da. Urteetan zehar, nazioz gaindiko datu europarren faltak arazo honen azterketa sakona oztopatu zuen. 2022an, Europako Batzordearen Ikerketa Zentro Bateratuak EBko lehen Bakardadeari buruzko Inkesta egin zuen, eta 30.000 pertsona inguru bildu zituen Europako 27 naziotan.

El 14,5 % de los vascos afirma sentirse solo, un fenómeno social con mayor prevalencia en el caso de las mujeres, los jóvenes y quienes viven en grandes ciudades, según datos de un estudio llevado a cabo en el marco del ‘Barómetro de la Soledad no deseada en España 2024’.

2024ko urrian aurkeztutako 2024ko Euskal Autonomia Erkidegoan nahi ez den bakardadearen barometroa ONCE Fundazioak eta AXA Fundazioak SoledadES Behatokiaren esparruan sustatutako azterlana da.

Gipuzkoako Foru Aldundiak duela gutxi 800.000 euro esleitu zituen nahi ez den bakardadea prebenitzeko eta horri aurre egiteko proiektuetarako, horixe baita mendebaldeko gizarteen erronka handienetako bat. 'ADINBERRI-HARIAK' deialdiaren oinarrietan sartu nahi dutenek hemen sakatuz egin dezakete, eta plataforman sar daitezke beren proposamena esteka honetan aurkezteko: https://egoitza.gipuzkoa.eus/eu/dirulaguntzak.

Txosten honen helburua bakardadearen aurkako borrokan teknologiaren potentzialtasunak identifikatzea izan da. Azterketa honek ikuspegi integral bat aurkezten du, tresna kualitatiboak eta kuantitatiboak konbinatuz, gaur egungo eta etorkizuneko eztabaidari ekarpen funtsezkoa eginez, eta gizatiarragoa den teknologia bat nola sortu aztertuz, konekzioak eta inklusioa sustatzeko. Azterketa honek mugarri bat ezartzen du teknologiaren eta bakardadearen arteko harremana jorratzerakoan, eta baieztatzen du teknologia, diseinu, garapen eta erabilera egokiekin, ezinbesteko aliatu bihur daitekeela bakardadearen maiztasuna murrizteko, populazio talde desberdinetan, hala nola gazteak, adineko pertsonak edo ezgaitasuna duten pertsonak.

Ikerketa honen helburua izan da dementzia duten pertsonen bizi-itxaropenean ingurune sozialaren babesak duen rola aztertzea, banakoaren ohiko aurreikusle demografiko eta klinikoetatik harago, gehienez 8 urteko epean.

Dementzia duten pertsona gehienek osasun-arazo anitz izaten dituzte. Ikerketa honek honako hauek aztertzen ditu: (1) dementzia duten pertsonek dituzten osasun-egoeren kopurua eta mota, oro har, eta adinaren, sexuaren, dementzia motaren eta kognizioaren arabera; (2) osasun-egoeren kopuruan bi urteko epean izandako aldaketa; eta (3) denborarekin, hasierako osasun-egoeren kopurua isolamendu sozialarekin, bakardadearekin, bizi-kalitatearekin eta ongizatearekin erlazionatuta dagoen ala ez.

Azken urteotan, lesbiana, gay eta bisexual (LGB) bezalako gutxiengo sexualetako adineko pertsonen
bakardade-ibilbideei buruzko ezagutzaren hutsunea betetzen saiatzen da ikerketa.

Gipuzkoako 55 urteko eta gehiagoko pertsonen bizikidetza-moduei buruzko datuak, aipatutako bakardade-egoeraren arabera.

Gipuzkoako 55 urteko eta gehiagoko pertsonen ezaugarri soziodemografikoei buruzko datuak, aipatutako bakardade-egoeraren arabera.

Gipuzkoako 55 urte eta gehiagoko pertsonen artean bakardadearen prebalentziari buruzko datuak.

Gida honen helburua Gipuzkoako Lurralde Historikoko etxebizitzen diseinurako jarraibideak definitzea da, bakardadearen pertzepzioa arintzeko eta bakarrik bizi diren 55 urtetik gorako pertsonen autonomia sustatzeko. Pertsonen bizitza-zikloa kontuan hartzea da kontua, eta estatikoa den eta denboran izoztuta dirudien familia nuklear baterako pentsatutako etxebizitza-eredu bat zalantzan jartzea. Horretarako, eredu finkatu hori aldatu ahal izateko jarraibideak definitzen dira, etxebizitzak bertan bizi diren pertsonen garapenarekin batera eboluzionatzen duen organismo bizidun bihur daitezen.